บทที่ 34 ร้อนรน

              ...

 “โอ๊ย ไอ้โมก นี่เอ็งไม่ได้หลับได้นอนเลยรึไงวะ ตามตื๊อนังจำปามันอยู่ได้” น้าแจ่มแผดเสียงดังลั่นเมื่อเปิดหน้าต่างหลังห้องออกมายังไม่วายเจอนายโมกทำหน้าสะแหลนอยู่ตั้งแต่เช้าตรู่

“ชู่วว อย่าเสียงดังสิน้า  ฉันไหว้ล่ะ ให้มันมาคุยสักคำสองคำก็ยังดี”

“เห้อ จำปาเอ้ย มาคุยกับมัน เอ้ย! มาคุยกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ